7.7.06

Κανείς δεν ξέρει πώς ήρθα εδώ.
Ίσα που ακούγεται το περπάτημά μου-

Βαδίζω σιωπηλός δίχως να έχω καμία σιγουριά αν το έδαφος βρίσκεται εκεί που έπρεπε να είναι.

Ο λόγος που τα μωρά δεν μιλάνε είναι γιατί ξέρουν τα πάντα.

Τι να πουν; Αν μπορούσαν-

για σκέψου ένα μωρό που γνωρίζει τα πάντα. Γιατί να πράξει κάτι; Το οτιδήποτε. Θ' αυτοκτονούσε αυτόματα.

Κι όμως αυτό δεν κάνει; Όλη η υπόλοιπη ζωή του είναι το ιστορικό μιας αυτοκτονίας. Ένας νεκρός που γνωρίζει τα πάντα μα δεν μπορει να τα θυμηθεί και υπομένει τον θάνατό του εργαζόμενος.

Η φύση υποκινούμενη από μια βαθύτερη ηδονή βίας έπλασε τους ανθρώπους μόνο και μόνο για να παραπλανήσει τον ίδιο της τον εαυτό / - πάντα προσπαθούσα να κάνω κακό στον εαυτό μου και ιδιαίτερα τις περιόδους που έλλειπαν οι εχθροί.

Είμαι ο άνθρωπός μου-

ένα πλάσμα που ήταν ζωντανό.
.
.
.

Δεν υπάρχει τρόπος να επιστρέψουμε στο σημείο απ' όπου ξεκινήσαμε.